Kastracja – fakty i mity.

KASTRACJA

DEFINICJE
Kastracja to zabieg ubezpłodnienia wraz z usunięciem gonad, czyli usunięcie jajników u samic (owariektomia), a jąder u samców (orchidektomia). Na ogół jednocześnie z jajnikami usuwana jest również macica (owariohisterektomia).

KASTRACJA – FAKTY I MITY

FAKTY dotyczące kastracji:

Kastracja minimalizuje ryzyko wystąpienia nowotworów gruczołu mlekowego:

Im wcześniej wykonuje się zabieg kastracji, tym mniejsze ryzyko wystąpienia nowotworów gruczołu mlekowego.
Kastracja (owariohisterektomia) eliminuje wystąpienie ropomacicza i innych schorzeń tego organu (np. wodomacicza, śluzomacicza).
Stany zapalne macicy (w tym głównie ropomacicze) to stosunkowo częste schorzenia występujące zarówno u suk jak i u kotek, które – nie leczone – prowadzą do śmierci zwierzęcia. Leczeniem z wyboru jest usunięcie macicy wraz z jajnikami, ponieważ leczenie farmakologiczne jest prawie zawsze nieskuteczne.

Kastracja minimalizuje ryzyko chorób i nowotworów prostaty u samców:

Kastracja zmniejsza działanie testosteronu na prostatę ograniczając ryzyko wystąpienia chorób tego gruczołu, w szczególności poważnego jego rozrostu. Kastracja minimalizuje także ryzyko zachorowania na nowotwory jąder, najądrzy i prącia.

Kastracja powoduje nietrzymanie moczu u suk:

Kastracja powoduje obniżenie poziomu estrogenów, co może doprowadzić do powikłania w postaci nietrzymania moczu. Nie jest to poważna dolegliwość i najczęściej poddaje się leczeniu. Nietrzymanie moczu może być także efektem ucisku kikuta macicy pozostałego po jej usunięciu na pęcherz moczowy lub (w rzadkich przypadkach) wynikiem tworzenia się w jamie miednicznej zrostów lub ziarniniaków po kastracji.

Wykastrowany samiec jest bardziej stabilny psychicznie:

Kastracja obniża u samców popęd płciowy, dzięki czemu stają się one mniej pobudliwe, spokojniejsze, mniej agresywne i dominujące, mają mniejszą tendencję do walk i włóczęgostwa. Kocury o wiele rzadziej wracają pogryzione i podrapane, zaczynają dbać o wygląd swojej sierści, a zapach moczu staje się mniej intensywny. Warto jednak pamiętać, że zachowanie u psów wynika głównie z wychowania i kastracja, zwłaszcza w późnym wieku, może nie przynieść nawet żadnej zmiany ze względu na wcześniej wyuczone złe nawyki.

Kastracja eliminuje występowanie ciąży urojonych:

Ciąża urojona często występuje u niekastrowanych suk, rzadko u kotek. Jest to schorzenie uciążliwe dla właściciela, a niekorzystne dla zdrowia samicy. Ciąża urojona może ustąpić bez leczenia, ale często pojawia się w następnym cyklu rujowym i w wielu przypadkach prowadzi do powikłań zdrowotnych, z ropomaciczem i nowotworem gruczołu mlekowego włącznie. Objawy ciąży urojonej można leczyć, ale nie zapobiega to wyżej wymienionym powikłaniom zdrowotnych w przyszłości.

Kastracja niesie za sobą ryzyko związane z narkozą:

Każdy zabieg wymagający znieczulenia ogólnego wiąże się z ryzykiem, jednak odpowiednia diagnostyka przed zabiegiem i właściwie przeprowadzona anestezja sprawia, że ryzyko, zwłaszcza u zdrowych zwierząt, jest bardzo niewielkie. Sam zabieg kastracji (nie licząc przygotowania i wybudzania) u kocura trwa maksymalnie kilka minut, u psa i kotki – do kilkunastu minut, u suki – do 40 minut. Czas przebywania zwierzęcia w narkozie jest więc krótki.

Farmakologiczna aborcja i antykoncepcja prowadzi do problemów zdrowotnych samic:

Hormony stosowane do zapobiegania nieplanowanym kryciom, jak również środki wczesnoporonne mogą powodować nie tylko zaburzenia gospodarki hormonalnej, ale przede wszystkim schorzenia narządów rozrodczych, w tym nowotwory hormonozależne. Najczęstszym powikłaniem suplementacji hormonami jest ropomacicze i guzy gruczołu mlekowego.

Kastracja przyczynia się do zmniejszenia populacji zwierząt bezdomnych, porzucanych i poddawanych eutanazji:

Kastracja zapobiega przypadkowym ciążom. Popęd płciowy jest na tyle silnym mechanizmem, że przed kryciem może nie uchronić najlepsze wyszkolenie psa lub suki. Nawet ogrodzenie może nie stanowić wystarczającej przeszkody, ponieważ zwierzęta obu płci kierowane hormonami potrafią być bardzo kreatywne w przedostaniu się do siebie. Dopilnowanie kotów wychodzących byłoby dla domowników niezwykle uciążliwe, ze względu na ich charakterystyczne zachowania towarzyszące okresowi godowemu. Kastracja to jedyna 100%-owa metoda antykoncepcji.

MITY dotyczące kastracji

Suka/kotka powinna przynajmniej raz w życiu mieć młode:

JEST TO NAJWIĘKSZY MIT POJAWIAJĄCY SIĘ W PRZYPADKU KASTRACJI ZWIERZĄT. Zwierzęta nie myślą abstrakcyjnie i nie odczuwają emocji w taki sam sposób jak ludzie. Potrzeba emocjonalna w postaci posiadania potomstwa u zwierząt nie istnieje. W prokreacji zwierzęta nie kierują się świadomym działaniem, uczuciami macierzyńskimi lub przyjemnością, lecz biologicznym instynktem nakazującym wydanie potomstwa i przekazywanie dalej własnych genów. Potwierdzeniem może być fakt, że samice odrzucają młode, które są słabo i nieprawidłowo rozwinięte, a po odebraniu potomstwa nie cierpią na depresję lecz szybko zapominają, że w ogóle miały potomstwo.

Suka/kotka powinna przynajmniej raz w życiu mieć młode dla zdrowia:

NIE ISTNIEJĄ ŻADNE MEDYCZNE POWODY, DLA KTÓRYCH SAMICA MUSIAŁABY MIEĆ RAZ W ŻYCIU POTOMSTWO. CIĄŻA, PORÓD I LAKTACJA TO DLA ORGANIZMU SAMICY OGROMNE OBCIĄŻENIE POD WZGLĘDEM FIZJOLOGICZNYM, FIZYCZNYM, A TAKŻE PSYCHICZNYM.
Brak kontroli nad rozmnażaniem prowadzi do pokrycia samicy w każdej rui (u kotek nawet do kilku razy w roku), co prowadzi do wycieńczenia organizmu samicy (ogólnie mówiąc – do wcześniejszego starzenia się organizmu).
W stadzie wilków tylko samica alfa rodzi młode, a reszta stada sprawuje jedynie opiekę nad miotem i osobniki te nie cierpią w żaden sposób z tego powodu.

Wykastrowany samiec będzie cierpiał z powodu utraty męskości:

TO KOLEJNY MIT WYNIKAJĄCY Z UCZŁOWIECZANIA ZACHOWANIA ZWIERZĄT. Samiec nie jest świadomy swojej męskości. Kieruje nim popęd płciowy, który „każe” mu walczyć o możliwość pokrycia samicy i przekazania swoich genów potomstwu. Nie jest to działanie świadome, lecz podyktowane biologicznym instynktem wynikającym z praw ewolucji. Kastracja sprawia, że samiec nie czuje konieczności poszukiwania samicy i walki z innymi samcami. Dzięki temu zmniejsza się pobudliwość, agresja i dominacja, a samiec staje się bardziej spokojny, ma mniejszą tendencję do bójek i włóczęgostwa. Kocury o wiele rzadziej wracają do domu pogryzione i podrapane, zaczynają dbać o wygląd swojej sierści, a zapach moczu staje się mniej intensywny. Warto jednak pamiętać, że zachowanie u psów wynika głównie z wychowania i kastracja, zwłaszcza w późnym wieku, może nie przynieść wielkiej zmiany ze względu na wyuczone złe nawyki.

Wykastrowany pies lub kot zostanie pozbawiony charakteru:

Kastracja może zmniejszać agresję dominacyjną psa, ale nie wpływa np. na instynkt obrony lub stróżowania (nie interesują go suki w rui i zmniejsza się skłonność do włóczęgostwa).
Wykastrowany kot będzie rzadziej wdawał się bójki, ale będzie tak samo łowny i w razie potrzeby świetnie poradzi sobie z obroną przed intruzami, którzy wkroczyli na jego teren. Po kastracji najczęściej zmniejsza się terytorium, które kot zajmował przed zabiegiem, co też jest zaletą, bo zmniejsza się ryzyko śmierci np. pod kołami samochodu.

Wykastrowane zwierzę zostanie pozbawione uciech seksualnych:

ZWIERZĘTA NIE UPRAWIAJĄ SEKSU DLA PRZYJEMNOŚCI I NIE SĄ ŚWIADOME SWOJEJ PŁCI. Kopulacja służy wydaniu potomstwa i przekazaniu mu swoich genów. Popęd płciowy to instynkt taki sam jak jedzenie i picie, tylko znacznie silniejszy, nie związany ze świadomym działaniem.

Kastracja powoduje otyłość:

Otyłość co prawda częściej dotyka zwierzęta kastrowane, ale tylko te, które są przekarmiane i nie mają zapewnionej wystarczającej ilości ruchu. Przy prawidłowym żywieniu i aktywności fizycznej problem otyłości w takim samym stopniu występuje u zwierząt kastrowanych, co u zwierząt nie poddanych temu zabiegowi.

Kastracja powoduje „tęsknotę”:

Całkowicie źle pojmowana jest definicja „tęsknoty” u zwierząt: za utracą możliwością posiadania potomstwa, „ojcostwem”, a nawet za utraconymi organami! Żadne zwierzę nie ma takich odczuć. Każde żyje dniem teraźniejszym, całkowicie asymilując się ze zmianami.

PRZYCHODNIA WETERYNARYJNA Kraków, os. Piastów 41/3A, tel. 535 998 802 czynne: pon.-pt. 9-20, sobota 9-14

| www.vitalvet.pl | | www.weterynarzkrakow.com | | www.weterynarzkrakownowahuta.pl |